Column: Karin de Graaff over het vinden van inspiratie
Hoe ontstaan verhalen eigenlijk? Waar haal je inspiratie vandaan? En komen de beste ideeΓ«n echt zomaar, onder de douche of tijdens een wandeling? In deze column vertelt Karin hoe het idee voor De geur van appelbloesem tot stand kwam, het eerste deel uit haar nieuwe historische romanserie. Ze neemt je mee in haar creatieve proces en deelt alle ins en outs en misschien brengt het jou zelfs op een nieuw boekidee!
Waar begint een goed verhaal?
‘Het is misschien de meest gestelde vraag aan schrijvers: waar haal je je inspiratie vandaan? Vaak volgt een antwoord als βOveralβ, βOnder de doucheβ of βTijdens het wandelenβ, maar of dat nou zo verhelderend is? De vraag is dan ook lastig te beantwoorden, want eigenlijk is inspiratie net zo ongrijpbaar als de geur van appelbloesem. Op koude dagen ruik je niks en zul je je neus midden tussen de bloemblaadjes moeten stoppen om maar een vleugje waar te nemen. Terwijl je op een warme lentedag nietsvermoedend langs een boom kunt lopen en dan zomaar overvallen kunt worden door een zoete geur. En toch zijn het precies dezelfde bloemetjes!
Met inspiratie werkt het min of meer hetzelfde. Het is er. Altijd. Soms zijn er zalige dagen dat het in overvloed over je heen spoelt. Je hoofd zit bomvol ideeΓ«n en je vingers dansen over het toetsenbord alsof je βheel Tinkelbelβ bent aangeraakt door glinsterend sterrenstof. Maar er zijn ook volop momenten dat je geen vat op je verhaal kunt krijgen. De flow is verdwenen en al dat sterrenstof lijkt weggeblazen. Dan is het zaak om de boel weer aan te zwengelen, om te zorgen dat de inspiratie terugkeert. Boeken vol zijn over dit onderwerp geschreven. Met tips en oefeningen. Begin de dag met schrijfoefeningen. Zorg voor regelmaat, rituelen, een prettige schrijfomgeving en zorg vooral ook voor jezelf. Pot thee erbij of een kop cappuccino. En lekkers. Veel lekkers.
Bovenstaande gaat over het schrijven zelf, maar alle verhalen beginnen toch echt met dat ene idee. Met een vonkje dat een vat vol inspiratie in vuur en vlam zet. Bij mij verschilt het per boek hoe dat eerste idee ontstaat. Soms plopt er een scène op waarin ik de hoofdrolspelers wel zie, maar verder nog niets weet. Dan ga ik broeden, zo noem ik het, en breidt het verhaal zich verder uit.
Bij De geur van appelbloesem verliep het anders. Ook al ben ik dol op geschiedenis en onderzoek doen, ik dacht niet eerder aan een historische roman tot mijn uitgeverij erover begon. Kon ik niet iets met een verhaallijn over een sterke vrouw? Ik sloeg een beetje dicht op dat moment. De twijfel sloeg toe, kon ik dat wel? Dat gevoel bleef tot ik een poos later op Instagram een foto van onze fruitoogst postte. Iemand reageerde erop en dat veroorzaakte de beslissende kettingreactie. In mijn hoofd voelde het als een supersonische bliksemschicht vol herinneringen; onze oude appelboom met zalige appels, de zoektocht naar dat appelras, de deskundige die langskwam, de jonge appelboom die we later plantten, en die ene terloopse opmerking daarbij: dit ras was lang geleden door een vrouw ontwikkeld.
Daarop dook ik in de wereld van sprookjesachtige buitenhuizen, weelderige tuinen en verborgen boomgaarden. Veel lezen, gesprekken en onderzoek ter plekke. Nog voordat ik een woord had geschreven, ΓΌberhaupt wist of er ooit een boek kwam, zat ik er tot over mijn oren in. En nu? Nu kun je genieten van De geur van appelbloesem. Geen ongrijpbare geur, maar een echt boek om vast te pakken.’
Liefs, Karin
Benieuwd naar de boeken van Karin de Graaff?
Liefdesstreken-serie
Was dit jouw eerste kennismaking met Karin de Graaff, of ben je al fan van haar werk?
