Column: Tamara Haagmans neemt je mee op reis naar Curaçao
Tamara Haagmans is de auteur van meerdere heerlijke feelgoodboeken, en op 17 juni voegt ze daar Dushi Curaçao aan toe. Een nieuwe roman die je meteen dat ultieme vakantiegevoel geeft. In deze column neemt ze je mee naar het eiland zelf en vertelt ze hoe ze daar haar inspiratie vond én welke avonturen ze er beleefde.
‘In juni verschijnt Dushi Curaçao, een boek dat begon als vijf korte verhalen, en via drie novelles uiteindelijk eindigde als een volwaardige roman. Ontelbare gesprekken, meetings, uiteindelijk dat contract, weer gesprekken en toen dan toch eindelijk groen licht.
Ik heb 90 procent van het boek op Curaçao geschreven, met echte mensen als mijn inspiratie, die allemaal maar wat graag wilden helpen en mijn vragen beantwoorden. Waar haal je beter je informatie vandaan dan van iemand die weet waar hij het over heeft? Of het nou om normen en waarden, spreektaal of zelfs scheldwoorden ging, ik heb het allemaal van de experts.
Wanneer je een boek schrijft over bestaande plekken moet je altijd uitkijken. Ik weet namelijk hoe ik zelf ben als ik een boek lees en weet van ‘Je kunt helemaal niet van a naar b zoals hier staat, want dat is meer dan een uur rijden en ze doen het hier in tien minuten!’ of ‘Dat kun je helemaal niet zien want die weg heeft geen verlichting en het is al na 21.00 uur!’
Ik heb dus geprobeerd het zo dicht mogelijk bij de waarheid te houden, maar voor dé plek in het verhaal waar alles om gaat heb ik toch gebruik moeten maken van mijn dichterlijke vrijheid.
Terwijl Patrick (mijn man) en de keer erna Nadine (mijn vriendin) al lagen te ronken in bed, zat ik te typen met vingers die aan het toetsenbord bleven plakken omdat het 32 graden was. Ik heb nog nooit zo genoten van het schrijven en ik wéét dat je dat voelt tussen de regels door. Het is goed voor een verhaal om op de plek waar je over schrijft te zijn, omdat je dan dingen ziet, ruikt of hoort waar je nooit aan zou denken als je het thuis aan je bureau zou schrijven.
Soms heb ik wat problemen met de onderlinge dynamiek in mijn romans, dan denk ik dat ik een liefdesroman aan het schrijven ben en ondertussen blijkt de liefde ongemerkt een tweede plek in te nemen in het verhaal. In Dushi Curaçao is dat gelukkig eens niet het geval.
Het is een heerlijk liefdesverhaal vol tweede kansen, familie en zusterliefde – en wat is een feelgoodroman zonder een conflict en een geheim? Voor dit boek heb ik met influencers gesproken, heb ik dingen gedaan die ik eigenlijk nooit voor mogelijk had gehouden (Hallooooo Cristoffelberg!) en heb ik verschillende locals gesproken. Ik mocht zomaar twee dagen als een echte influencer op een privéstrand liggen om promotiefoto’s te maken én natuurlijk het hoofdstuk dat zich daar afspeelt te schrijven. Ik wilde voorkomen dat het boek een soort reisgids zou worden en ik vind dat ik daar best goed in geslaagd ben. Je leest een liefdesverhaal, een familieverhaal, een verhaal over twee zussen die zichzelf vinden, en dat allemaal tegen de achtergrond van witte stranden en een blauwe zee (en misschien kom je wel een schildpad tegen…). Toen Zin in feelgood mij vroeg om een column te schrijven over de totstandkoming van dit boek, en dat ik maar vijfhonderd woorden mocht gebruiken, brak het zweet me uit. Vijfhonderd woorden? Zoveel gebruik ik al voor een boodschappenlijstje! Maar ik heb mijn best gedaan.
De uitgebreide versie van deze tekst, als je er na het lezen van deze nog zin in hebt, kun je lezen op: https://www.tamarahaagmans.nl/boeken/dushi-curacao/.’
Liefs, Tamara
Benieuwd naar de boeken van Tamara Haagmans?
De Sprookjes bestaan-serie
Losstaande verhalen
Was dit jouw eerste kennismaking met Tamara Haagmans, of ben je al fan van haar werk?
