Een dagje naar huis

Auteur: Hans Werkman
Een dagje naar huis - cover
Een dagje naar huis - achterkant
`Pa, help mij es, de veters willen niet los. `Dat kun je anders best zelf. `Maar jij hebt ervoor geleerd, zei ze slim. Mijn vader lachte en gaf toe. `Ik zal dan nog één keer voor je op de knieën gaan, zei hij. Terwijl hij haar veters lostrok, aaide zij over zijn dunne haar en gaf hem langzaam een kus op zijn kale kruin. Dit gesprekje in Een dagje naar huis tekent de vertrouwelijkheid tussen een oude schoenmaker en zijn dementerende vrouw. Maar zij voelt zich ook vaak bang en onveilig. Hun volwassen zoon bezoekt hen en dit bezoek aan zijn ouderlijk huis roept herinneringen aan zijn jongenstijd in hem wakker. Hij beseft dat ook zijn jeugd balanceerde tussen onveilig en veilig. Hoort dat bij het menselijk bestaan? Of is er een mogelijkheid daaraan te ontstijgen? Prachtige jeugdherinneringen van een Groningse schoenmakerszoon en een indringende novelle over de veiligheid en onveiligheid van het bestaan.
Lees meer >
Over de auteur

Hans Werkman

Hans Werkman

Hans Werkman (1939) schreef romans, novelles en verhalenbundels, waaronder Het hondje van Sollie (1999), Een dagje naar huis (2013) en Martje en de anderen (2016). Zijn gedichten zijn verzameld in Duizend bunder (2019).

Meer boeken van deze auteur
2,99

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books
Bindwijze
E-book
Op voorraad
  • Gratis verzending vanaf €19,95
  • Op werkdagen voor 20.00 besteld, binnen 48 uur in huis (NL)
  • Taal: Nederlands
  • ISBN: 9789023930327
  • Publicatiedatum: 21-03-2013

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books

Thuiswinkel waarborg

Onze veilige betaalmethoden:
  • Ideal
  • Mastercard
  • VISA
  • Bancontact
Bekijk de inhoud van dit boek ➔
`Pa, help mij es, de veters willen niet los. `Dat kun je anders best zelf. `Maar jij hebt ervoor geleerd, zei ze slim. Mijn vader lachte en gaf toe. `Ik zal dan nog één keer voor je op de knieën gaan, zei hij. Terwijl hij haar veters lostrok, aaide zij over zijn dunne haar en gaf hem langzaam een kus op zijn kale kruin. Dit gesprekje in Een dagje naar huis tekent de vertrouwelijkheid tussen een oude schoenmaker en zijn dementerende vrouw. Maar zij voelt zich ook vaak bang en onveilig. Hun volwassen zoon bezoekt hen en dit bezoek aan zijn ouderlijk huis roept herinneringen aan zijn jongenstijd in hem wakker. Hij beseft dat ook zijn jeugd balanceerde tussen onveilig en veilig. Hoort dat bij het menselijk bestaan? Of is er een mogelijkheid daaraan te ontstijgen? Prachtige jeugdherinneringen van een Groningse schoenmakerszoon en een indringende novelle over de veiligheid en onveiligheid van het bestaan.

Volg ons ook op Instagram